Οὐ ἀδικάζει. Ὁ γὰρ Θεὸς ἔκτισεν ἀνθρώπους δυνατοὺς νόμον ποιεῖν. οὗτοι μέντοι πειρήθεντες ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἀπειθούμενοι αὐθαδως κλέπτει ἑαύτων καὶ πάντων τῶν ἀπογόνων αυτῶν αὐτὰς δωρέας.
Οὐδαμῶς. Ο γὰρ Θεὸς οργιζεται σφοδρα τῇ ἁμαρτίᾳ ἣ ἐγεννήθημεν ἔχουσα καὶ δὴ καὶ τῇ ἁμαρτίᾳ τῇ ἰδίᾳ. Ὁ οῦν Θεὸς δίκαιος δικάστης ὢν κολάσει αὐτοὺς καὶ νὺν καὶ ἐν αἰώνῳ εἰρήκως Ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει πᾶσιν τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά.
ἦ δὴ μὲν ὁ Θεὸς εὐσπλάγχνος ἀλλὰ καὶ δίκαιος. Ἡ δὲ δίκη τοῦ θεοῦ ἀπαιτεῖ ἁμαρτίαν κατὰ τὴς μεγαλοπρεπείας αὐτοὺ ποιησαμένην κολάσαι ὑπὸ μεγαλοκολασέως ‒ κολασέως αἰωνίου τοῦ σώματος καὶ τὴς ψύχης.